Powrót do zwykłego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu na prawdę bardzo często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, ale także uwzględnienia przeróbek, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W takich okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać całkiem inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych sposobności.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu normalnym. Nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce ważne jest rozpoznanie barier, które utrudniają standardowe funkcjonowanie, a także ustalenie sposobności radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę często wymaga czasu i dopasowania kolejnych działań do aktualnej sytuacji danej osoby.
W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, założeń fachowców a także indywidualnych możliwości uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie sama terapia, niemniej jednak też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednakże efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem konkretnej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia oraz zaleceń dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich wypadkach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę dostosowania programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest też zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności a także branie pod uwagę założeń wynikających z wcześniejszego leczenia.
Zobacz także: rehabilitacja społeczna.