W wielu konstrukcjach warsztatowych i przemysłowych bardzo często stosuje się rozwiązania modułowe, które pozwalają na budowanie ram, stojaków czy łatwych układów wsporczych bez konieczności wykonywania skomplikowanych spawów. Tego typu podejście zmienia sposób myślenia o projektowaniu, ponieważ zamiast jednorazowej, sztywnej konstrukcji powstaje układ, który można podmieniać podczas użytkowania. W praktyce oznacza to większą swobodę przy zmianach układu stanowisk, niemniej jednak równocześnie wymaga dokładniejszego planowania połączeń i obciążeń.
W takich realizacjach często ukazują się elementy systemowe, które umożliwiają szybkie łączenie i rozbudowę bez ingerencji w całą strukturę.
W normalnym użyciu profile aluminiowe są wybierane tam, gdzie liczy się stosunkowo niska masa przy zachowaniu odpowiedniej sztywności. Ich zachowanie pod obciążeniem zależy nie tylko i wyłącznie od samego przekroju, ale także od sposobu łączenia i rozkładu sił w całej ramie. W praktyce na prawdę bardzo często obserwuje się, że dosłownie niewielkie niedokładności w montażu mogą prowadzić do luzów, które z czasem się pogłębiają. Ważne jest również to, że materiał ten reaguje przeciwnie niż stal, w szczególności w miejscach połączeń, gdzie kluczowe staje się właściwe dokręcenie elementów i kontrola geometrii. Przy projektowaniu bierze się pod uwagę nie tylko obciążenie statyczne, ale również drgania i cykliczne zmiany sił, które mogą wpływać na stabilność całej konstrukcji.
Szerszym pojęciem obejmującym tego typu rozwiązania są profile konstrukcyjne, które tworzą bazę dla wielu systemów ramowych, osłonowych czy nośnych. Ich użycie nie ogranicza się do jednego typu branży, ponieważ sprawdzają się zarówno w prostych stanowiskach roboczych, jak i bardziej złożonych układach technologicznych. W praktyce kluczowe jest dopasowanie przekroju i sposobu łączenia do przewidywanego obciążenia, ale również do możliwości późniejszej rozbudowy. Często decyzje projektowe podejmowane są w oparciu o kompromis pośród sztywnością a elastycznością układu. Zbyt sztywna konstrukcja może być trudna w przekształceń, natomiast zbyt elastyczna traci stabilność przy większych obciążeniach lub nierównomiernym rozkładzie masy.
W praktyce eksploatacyjnej tego rodzaju systemy wymagają okresowej testom, ponieważ połączenia mechaniczne mogą z czasem ulegać poluzowaniu, szczególnie w środowiskach narażonych na drgania. Obserwuje się także, że zmiany w sposobie użytkowania stanowisk wpływają na rozkład sił w konstrukcji, co nie za każdym razem było uwzględnione na etapie projektu. Dlatego częstokroć konstrukcje oparte na modułowych profilach są traktowane jako układy dynamiczne, które mogą ewoluować wraz z potrzebami. Ostatecznie ich użyteczność wynika nie tylko i wyłącznie z samego materiału czy geometrii, niemniej jednak z całego systemu współzależności wśród szczegółami, sposobem montażu i warunkami pracy, które w rzeczywistych zastosowaniach rzadko pozostają stałe.
Dodatkowe informacje: przenośniki łańcuchowe.